عمل پرینورافی نوعی جراحی ترمیمی در ناحیه پرینه، یعنی بخش میان ورودی واژن و مقعد است.
در این جراحی بافتها و عضلات آسیبدیده یا ضعیفشده پرینه بازسازی میشوند تا شکل و حمایت طبیعی این ناحیه تا حد امکان اصلاح شود.
این عمل ممکن است برای زنانی مناسب باشد که پس از زایمان طبیعی، پارگی پرینه، اپیزیوتومی یا ترمیم نامناسب بخیهها، دچار بازشدگی ورودی واژن، تغییر شکل پرینه، اسکار دردناک یا ناراحتی هنگام رابطه شدهاند.
پرینورافی با واژینوپلاستی، لابیاپلاستی و جراحیهای درمان افتادگی اندامهای لگنی یکسان نیست.
انتخاب روش مناسب باید پس از معاینه توسط متخصص زنان انجام شود، زیرا هر احساس شلی یا ناراحتی در ناحیه تناسلی الزاماً به معنای نیاز به پرینورافی نیست.
پرینه چیست و چه نقشی در بدن دارد؟
پرینه ناحیه میان ورودی واژن و مقعد است. این اصطلاح فقط به پوست قابلمشاهده اشاره نمیکند و میتواند بافتها و ساختارهای زیرین مرتبط با کف لگن را نیز در بر بگیرد.
عضلات و بافتهای این ناحیه در حمایت از ورودی واژن و بخشهای تحتانی لگن نقش دارند.
عضلات کف لگن نیز از مثانه، رحم و روده حمایت میکنند و در کنترل ادرار و مدفوع مؤثرند.
پرینه با واژن و لابیاها تفاوت دارد:
- واژن کانال داخلی دستگاه تناسلی است.
- مدخل واژن بخش ورودی این کانال است.
- لابیاها چینهای پوستی اطراف ورودی واژن هستند.
- پرینه ناحیه میان ورودی واژن و مقعد است.
شناخت این تفاوت اهمیت زیادی دارد، زیرا عمل پرینورافی اساساً با هدف ترمیم پرینه انجام میشود و معمولاً به معنای تنگکردن تمام طول کانال واژن نیست.
عمل پرینورافی چیست؟
در عمل پرینورافی، بافتهای ضعیف، آسیبدیده یا بدترمیمشده ناحیه پرینه بررسی و بازسازی میشوند.
ممکن است بخشی از بافت اسکار نامناسب اصلاح شود و عضلات و بافتهای حمایتی پرینه در موقعیت مناسبتری به یکدیگر نزدیک شوند.
هدف اصلی این جراحی ایجاد تنگی افراطی نیست؛ بلکه بازگرداندن ساختار و حمایت طبیعی پرینه تا حد امکان است.
وسعت عمل در همه بیماران یکسان نیست.
بعضی افراد تنها به اصلاح یک اسکار محدود نیاز دارند، درحالیکه در برخی دیگر ممکن است بازسازی گستردهتری برای ترمیم نقص عضلانی یا بافتی لازم باشد.
در عمل پرینورافی کدام بافتها ترمیم میشوند؟
بسته به نوع آسیب، جراح ممکن است موارد زیر را اصلاح کند:
- پوست و بافتهای سطحی پرینه
- بافت همبند آسیبدیده
- عضلات پرینه
- محل اسکار اپیزیوتومی یا پارگی قبلی
- بخشی از ورودی واژن که بهدلیل نقص پرینه بازتر شده است
نوع دقیق ترمیم فقط پس از معاینه مشخص میشود.
آیا پرینورافی همان تنگکردن واژن است؟
پرینورافی ممکن است باعث جمعترشدن ورودی واژن شود، اما معمولاً برای تنگکردن تمام کانال واژن انجام نمیشود.
در صورتی که شلی بافت در قسمتهای داخلیتر واژن وجود داشته باشد، ممکن است واژینوپلاستی، کولپورافی یا روش دیگری مورد نیاز باشد.
بنابراین هر فردی که احساس شلی واژن دارد، الزاماً کاندید پرینورافی نیست.
افتادگی دیواره واژن، ضعف کف لگن، تغییرات هورمونی، خشکی واژن یا اختلال عملکرد عضلات نیز ممکن است علائم مشابهی ایجاد کنند.
چرا ممکن است پرینه آسیب ببیند؟
زایمان طبیعی و پارگی پرینه
در هنگام زایمان طبیعی، عبور نوزاد ممکن است موجب کشیدگی یا پارگی پرینه شود.
پارگیها از نظر شدت متفاوتاند و ممکن است تنها پوست یا عضلات عمقیتر و حتی اسفنکتر مقعدی را درگیر کنند.
بیشتر پارگیهای خفیف با مراقبت مناسب بهبود پیدا میکنند، اما در برخی افراد ممکن است ترمیم ناقص، تغییر شکل، ضعف پرینه یا درد باقی بماند.
اپیزیوتومی و اسکار نامناسب
اپیزیوتومی برشی است که در بعضی زایمانها برای ایجاد فضای بیشتر در ناحیه پرینه و دیواره واژن انجام میشود.
محل اپیزیوتومی معمولاً با بخیه ترمیم میشود، اما گاهی اسکار حاصل از آن ممکن است:
- دردناک باشد.
- هنگام رابطه احساس کشیدگی ایجاد کند.
- نامتقارن یا فرورفته به نظر برسد.
- بهدرستی ترمیم نشده باشد.
- باعث احساس ناراحتی هنگام نشستن یا فعالیت شود.
در چنین شرایطی، اصلاح اسکار ممکن است بخشی از عمل پرینورافی باشد.
بازشدن یا عفونت بخیهها
بخیههای پرینه معمولاً بدون مشکل ترمیم میشوند، اما عفونت یا تجمع خون و فشار زیر زخم میتواند باعث اختلال ترمیم و بازشدن زخم شود.
افزایش درد، خونریزی جدید، ترشح چرکی یا مشاهده بازشدگی زخم از نشانههایی است که باید بررسی شوند.
ترمیم قبلی نامناسب
گاهی پارگی یا آسیب پرینه در گذشته ترمیم شده، اما ساختار طبیعی عضلات و بافتها بهطور کامل بازسازی نشده است.
در چنین وضعیتی ممکن است فرد با نقص قابلمشاهده پرینه، احساس بازشدگی ورودی واژن یا ناراحتی عملکردی روبهرو شود.
درجات پارگی پرینه
پارگیهای پرینه معمولاً به چهار درجه تقسیم میشوند:
| درجه پارگی | بافت درگیر | توضیح |
| درجه یک | پوست پرینه | پارگی سطحی |
| درجه دو | پوست و عضلات پرینه | معمولاً نیازمند ترمیم بخیهای |
| درجه سه | عضلات پرینه و اسفنکتر مقعدی | نیازمند ترمیم تخصصی |
| درجه چهار | اسفنکتر مقعدی و مخاط رکتوم | شدیدترین نوع پارگی |
پارگی درجه دو عضلات پرینه را درگیر میکند و معمولاً نیازمند بخیه است. پارگی درجه سه و چهار به اسفنکتر مقعدی و در موارد شدیدتر به مخاط رکتوم گسترش پیدا میکند.
پارگیهای شدید ممکن است با مشکلاتی مانند درد، اختلال عملکرد کف لگن، بیاختیاری ادرار یا مدفوع و اختلال عملکرد جنسی همراه باشند.
ترمیم فوری پارگی درجه سه یا چهار در زمان زایمان با پرینورافی انتخابی برای اصلاح یک نقص مزمن یا قدیمی یکسان نیست.
چه کسانی ممکن است کاندید پرینورافی باشند؟
پس از معاینه، پرینورافی ممکن است برای افرادی مناسب باشد که یکی از شرایط زیر را دارند:
نقص یا ضعف قابلمشاهده پرینه
ممکن است پس از زایمان، بین ورودی واژن و مقعد نقص یا فرورفتگی ایجاد شده باشد یا ورودی واژن بهدلیل ضعف پرینه بازتر به نظر برسد.
اسکار دردناک اپیزیوتومی یا پارگی
اگر درد دقیقاً در محل اسکار باشد و درمانهای غیرجراحی کافی نباشند، اصلاح اسکار و ترمیم پرینه ممکن است بررسی شود.
ترمیم نامناسب پارگی درجه دو
یک کارآزمایی بالینی در زنانی که حداقل شش ماه از زایمانشان گذشته بود و پارگی درجه دو آنها بهدرستی ترمیم نشده بود، نشان داد ترمیم جراحی در کاهش علائم از تمرین عضلات کف لگن مؤثرتر بوده است.
این یافته مربوط به گروه مشخصی از بیماران است و نباید به تمام مشکلات کف لگن تعمیم داده شود.
ناراحتی هنگام رابطه یا فعالیت
اگر ناراحتی ناشی از اسکار یا نقص ساختاری پرینه باشد، جراحی ممکن است مفید باشد.
بااینحال درد هنگام رابطه علتهای مختلفی دارد و قبل از عمل باید خشکی واژن، عفونت، اسپاسم عضلات کف لگن، مشکلات هورمونی و عوامل روانی نیز بررسی شوند.
آیا احتمال دارد به ارزیابی پرینه نیاز داشته باشید؟
معاینه تخصصی میتواند مفید باشد اگر:
- پس از زایمان در ورودی واژن احساس بازشدگی یا نقص دارید.
- محل بخیه زایمان همچنان دردناک یا نامنظم است.
- هنگام رابطه، درد مشخصی در محل اسکار دارید.
- هنگام نشستن یا فعالیت در ناحیه پرینه احساس ناراحتی میکنید.
- تصور میکنید پارگی یا اپیزیوتومی قبلی بهدرستی ترمیم نشده است.
وجود این علائم بهتنهایی به معنای نیاز قطعی به جراحی نیست.
چه کسانی نباید فعلاً پرینورافی انجام دهند؟
در بعضی شرایط بهتر است جراحی به تعویق بیفتد یا ابتدا علت دیگری درمان شود.
عفونت فعال
عفونت واژن، پوست یا محل جراحی قبلی باید پیش از عمل درمان شود.
بارداری یا برنامه نزدیک برای زایمان
بارداری و زایمان بعدی ممکن است دوباره بافت ترمیمشده را تحت فشار و کشش قرار دهند.
افرادی که در آینده نزدیک قصد بارداری دارند باید درباره زمان مناسب جراحی با پزشک مشورت کنند.
بیماریهای کنترلنشده
دیابت کنترلنشده، اختلالات انعقادی، مصرف دخانیات و بعضی داروها ممکن است روند ترمیم زخم را مختل کنند.
درد لگنی یا درد جنسی بدون علت مشخص
پرینورافی نباید پیش از بررسی علل عضلانی، عصبی، عفونی، هورمونی یا روانی درد انجام شود.
انتظارات غیرواقعی
پرینورافی تضمین نمیکند که:
- میل جنسی افزایش پیدا کند.
- ارگاسم بهتر شود.
- تمام انواع بیاختیاری درمان شوند.
- رابطه زوجین تغییر کند.
- نتیجه برای همیشه بدون تغییر باقی بماند.
قبل از عمل چه ارزیابیهایی لازم است؟
تصمیم برای جراحی فقط بر اساس ظاهر یا احساس شلی گرفته نمیشود.
شرح حال پزشکی و زایمانی
پزشک درباره موارد زیر سؤال میکند:
- تعداد و نوع زایمانها
- سابقه پارگی یا اپیزیوتومی
- مشکل در ترمیم بخیهها
- درد هنگام رابطه
- علائم ادراری یا گوارشی
- احساس افتادگی یا برآمدگی واژن
- برنامه بارداری در آینده
- بیماریها، داروها و حساسیتها
معاینه پرینه و کف لگن
در معاینه ممکن است موارد زیر بررسی شوند:
- محل و کیفیت اسکار
- قدرت و ساختار پرینه
- وضعیت ورودی واژن
- درد یا حساسیت بافت
- عملکرد عضلات کف لگن
- وجود رکتوسل یا افتادگی
- احتمال آسیب اسفنکتر مقعدی
بررسی بیاختیاری ادرار یا مدفوع
نشت ادرار، گاز یا مدفوع نباید بدون بررسی به «گشادی واژن» نسبت داده شود. این علائم ممکن است به اختلالات مستقل کف لگن، مثانه یا اسفنکتر مقعدی مربوط باشند.
آزمایشهای قبل از عمل
آزمایشهای موردنیاز بر اساس شرایط بیمار و نوع بیحسی یا بیهوشی تعیین میشوند و ممکن است شامل آزمایش خون، بررسی عفونت یا تست بارداری باشند.
انجام آزمایش هورمونی برای همه متقاضیان پرینورافی یک ضرورت عمومی نیست و فقط در صورت وجود اندیکاسیون پزشکی درخواست میشود.
عمل پرینورافی چگونه انجام میشود؟
پرینورافی ممکن است با بیحسی موضعی، بیحسی ناحیهای یا بیهوشی انجام شود.
انتخاب روش به وسعت جراحی، شرایط بیمار و نظر جراح و متخصص بیهوشی بستگی دارد.
در طول عمل، جراح بافت اسکار یا قسمتهای آسیبدیده را بررسی میکند.
در صورت نیاز، بافت نامناسب اصلاح و عضلات و بافتهای حمایتی پرینه در موقعیت مناسبتری بازسازی میشوند.
پوست و مخاط معمولاً با بخیههای جذبی بسته میشوند.
مدت جراحی به وسعت آسیب، سابقه جراحی قبلی و انجام همزمان روشهای دیگر بستگی دارد.
در بسیاری از موارد، بیمار همان روز مرخص میشود؛ اما تصمیم نهایی به نوع جراحی و وضعیت عمومی بیمار وابسته است.
تفاوت پرینورافی با سایر جراحیهای زنان
| روش | ناحیه اصلی جراحی | هدف |
| پرینورافی | پرینه و ورودی واژن | ترمیم نقص، ضعف یا اسکار پرینه |
| پرینهپلاستی | پرینه | اصلاح ساختاری، عملکردی یا ظاهری پرینه |
| واژینوپلاستی | بخش گستردهتری از کانال واژن | اصلاح شلی داخلی واژن |
| کولپورافی خلفی | دیواره خلفی واژن | درمان رکتوسل یا افتادگی دیواره |
| لابیاپلاستی | لبههای واژن | اصلاح اندازه یا فرم لابیاها |
تفاوت پرینورافی و واژینوپلاستی
پرینورافی عمدتاً روی پرینه و بخش ورودی واژن تمرکز دارد. واژینوپلاستی ممکن است قسمت بیشتری از کانال واژن و عضلات داخلی را در بر بگیرد.
اگر شلی در قسمتهای داخلی واژن باشد، پرینورافی بهتنهایی ممکن است پاسخگوی مشکل نباشد.
تفاوت پرینورافی و پرینهپلاستی
این دو اصطلاح در بعضی منابع و کاربردهای بالینی بهجای یکدیگر استفاده میشوند.
پرینهپلاستی معمولاً مفهوم گستردهتری از اصلاح ساختاری یا ظاهری پرینه دارد، درحالیکه پرینورافی بیشتر به ترمیم و نزدیککردن بافتهای پرینه اشاره میکند.
بیمار باید از جراح بپرسد دقیقاً کدام بافتها و با چه هدفی ترمیم خواهند شد.
تفاوت پرینورافی و کولپورافی خلفی
کولپورافی خلفی برای ترمیم نقص یا افتادگی دیواره پشتی واژن، از جمله رکتوسل، انجام میشود.
در رکتوسل، دیواره میان واژن و رکتوم ضعیف میشود و ممکن است برآمدگی داخل واژن ایجاد شود.
پرینورافی بهتنهایی همیشه برای درمان رکتوسل کافی نیست.
تفاوت پرینورافی و لابیاپلاستی
لابیاپلاستی روی لبههای داخلی یا خارجی ناحیه تناسلی انجام میشود و هدف آن با پرینورافی متفاوت است.
این دو جراحی ممکن است در بیمار منتخب همزمان انجام شوند، اما یکی جایگزین دیگری نیست.
آیا پرینورافی بیاختیاری ادرار را درمان میکند؟
پرینورافی درمان استاندارد تمام انواع بیاختیاری ادرار نیست.
نشت ادرار هنگام سرفه، خندیدن، دویدن یا ورزش ممکن است با ضعف کف لگن یا اختلال حمایت مجرای ادرار مرتبط باشد.
درمان آن میتواند شامل فیزیوتراپی کف لگن، دارو یا جراحیهای اختصاصی باشد.
به همین دلیل، نباید تنها با مشاهده ضعف پرینه فرض کرد که پرینورافی بیاختیاری ادرار در زنان را برطرف میکند.
نشت گاز یا مدفوع
کاهش کنترل گاز یا مدفوع میتواند نشانه آسیب اسفنکتر مقعدی باشد. پارگیهای شدید پرینه با افزایش خطر بیاختیاری مدفوع و مشکلات کف لگن ارتباط دارند.
در صورت مشاهده این علائم، ارزیابی تخصصی نباید به تعویق بیفتد.
آیا پرینورافی کیفیت رابطه جنسی را بهتر میکند؟
در بعضی بیماران، اصلاح اسکار دردناک یا نقص پرینه ممکن است باعث کاهش ناراحتی هنگام رابطه شود.
یک مطالعه کوچک روی زنانی که بهدلیل تغییر شکل و درد مداوم پرینه تحت جراحی اصلاحی قرار گرفتند، کاهش درد و بهبود رضایت جنسی را گزارش کرد.
اما اندازه نمونه محدود بود و نتیجه آن نباید به همه بیماران تعمیم داده شود.
نتیجه رابطه جنسی به عوامل متعددی بستگی دارد:
- علت اصلی ناراحتی
- شدت نقص یا اسکار
- تکنیک جراحی
- روند ترمیم زخم
- عملکرد عضلات کف لگن
- خشکی واژن
- اضطراب یا ترس از درد
- کیفیت رابطه زوجین
پرینورافی افزایش میل جنسی یا ارگاسم را تضمین نمیکند.
آیا ممکن است بعد از عمل رابطه دردناک شود؟
در هفتههای نخست، حساسیت و درد در محل جراحی دور از انتظار نیست.
تنگی بیش از حد، اسکار دردناک یا اسپاسم عضلات کف لگن میتواند باعث درد پایدار هنگام رابطه شود.
درد شدید یا ادامهدار باید بررسی شود و نباید با توصیه به تحمل یا ادامه رابطه نادیده گرفته شود.
آمادگی قبل از عمل پرینورافی
پیش از جراحی بهتر است:
- تمام داروها و مکملهای مصرفی را به پزشک اعلام کنید.
- داروهای رقیقکننده خون را خودسرانه قطع نکنید.
- عفونت فعال واژن یا پوست را درمان کنید.
- مصرف دخانیات را متوقف یا کاهش دهید.
- برای چند روز استراحت و دریافت کمک در خانه برنامهریزی کنید.
- لباس آزاد و نوار بهداشتی همراه داشته باشید.
- دستور ناشتا بودن را در صورت بیهوشی رعایت کنید.
- درباره پیشگیری از یبوست با پزشک صحبت کنید.
مراقبتهای بعد از عمل پرینورافی
دستور جراح نسبت به توصیههای عمومی اولویت دارد، زیرا وسعت عمل در بیماران متفاوت است.
۲۴ تا ۷۲ ساعت اول
در روزهای نخست ممکن است درد، تورم، کبودی یا احساس کشیدگی وجود داشته باشد.
معمولاً توصیه میشود:
- استراحت نسبی داشته باشید.
- داروها را طبق نسخه مصرف کنید.
- از فشار مستقیم و نشستن طولانی پرهیز کنید.
- فعالیت سنگین انجام ندهید.
- میزان خونریزی و تورم را کنترل کنید.
استفاده کوتاهمدت از کمپرس سرد میتواند در کاهش درد و تورم پرینه مؤثر باشد، اما نحوه استفاده پس از جراحی باید با دستور پزشک هماهنگ شود.
شستوشو و خشککردن محل جراحی
- محل جراحی را طبق دستور پزشک با آب یا شوینده مجاز بشویید.
- از صابونهای معطر، ژلهای تحریککننده و دوش واژینال استفاده نکنید.
- ناحیه را بدون مالش خشک کنید.
- پد بهداشتی را مرتب تعویض کنید.
- محل بخیه را دستکاری نکنید.
نشستن و خوابیدن
در روزهای نخست بهتر است از نشستن طولانی خودداری کنید و مرتب وضعیت بدن را تغییر دهید.
استفاده از هر نوع بالش حلقهای یا وسیله کمکی باید با توجه به نوع عمل و توصیه پزشک انجام شود، زیرا بعضی بالشها ممکن است فشار را به اطراف زخم منتقل کنند.
جلوگیری از یبوست
یبوست و زورزدن میتوانند فشار بیشتری به محل ترمیم وارد کنند.
مصرف آب، فیبر، میوه و سبزی و تحرک سبک معمولاً کمککننده است.
در صورت نیاز، پزشک ممکن است نرمکننده مدفوع یا ملین تجویز کند. مراقبت از یبوست پس از ترمیم آسیبهای عمقی پرینه اهمیت ویژهای دارد.
مصرف داروها
مسکنها، آنتیبیوتیک یا داروهای دیگر باید دقیقاً طبق نسخه مصرف شوند. آنتیبیوتیک برای همه بیماران الزاماً تجویز نمیشود و مصرف خودسرانه آن توصیه نمیشود.
حمام، وان و استخر
زمان مجاز برای دوشگرفتن بر اساس دستور جراح تعیین میشود. تا ترمیم مناسب زخم باید از وان، استخر، جکوزی و قرارگرفتن طولانیمدت در آب خودداری شود.
دوره نقاهت پرینورافی چقدر است؟
روند بهبود در افراد متفاوت است، اما بهطور تقریبی میتوان انتظار داشت:
| زمان | وضعیت احتمالی |
| روز اول تا سوم | درد، تورم، کشیدگی و نیاز به استراحت |
| هفته اول | کاهش تدریجی درد و فعالیت محدود |
| هفته دوم | افزایش فعالیتهای سبک |
| هفته سوم تا چهارم | ترمیم بیشتر زخم و کاهش حساسیت |
| حدود هفته ششم | ارزیابی برای بازگشت به رابطه و ورزش |
| چند ماه بعد | نرمشدن اسکار و مشخصشدن نتیجه نهایی |
بیشتر پارگیهای پرینه طی چند هفته ترمیم میشوند و منابع RCOG در مورد پارگیهای زایمانی، بهبود بخش زیادی از زخمها را طی حدود شش هفته گزارش میکنند.
جراحی انتخابی ممکن است روند متفاوتی داشته باشد.
بازگشت به کار
افرادی که کار پشتمیزی دارند ممکن است زودتر از کسانی که فعالیت فیزیکی، ایستادن طولانی یا بلندکردن اجسام سنگین دارند به کار برگردند.
ورزش و فعالیت سنگین
پیادهروی سبک معمولاً زودتر شروع میشود، اما ورزش شدید، دویدن، دوچرخهسواری، وزنهبرداری و فعالیتهایی که به پرینه فشار وارد میکنند باید تا تأیید پزشک به تعویق بیفتند.
چه زمانی میتوان بعد از پرینورافی رابطه داشت؟
زمان بازگشت به رابطه برای همه یکسان نیست.
معمولاً باید تا زمانی صبر کرد که:
- زخم کاملاً بسته شده باشد.
- درد قابلتوجه وجود نداشته باشد.
- خونریزی یا ترشح غیرطبیعی متوقف شده باشد.
- عفونت وجود نداشته باشد.
- پزشک ترمیم مناسب را تأیید کند.
شروع زودهنگام رابطه میتواند باعث درد، خونریزی، آسیب به بخیه یا بازشدن زخم شود.
در اولین رابطه پس از تأیید پزشک، بهتر است شروع تدریجی باشد. در صورت خشکی، ممکن است استفاده از روانکننده مناسب کمککننده باشد.
اگر درد شدید یا پایدار ایجاد شد، رابطه باید متوقف و علت بررسی شود.
عوارض احتمالی پرینورافی
مانند هر جراحی، پرینورافی نیز ممکن است با عارضه همراه باشد.
درد، تورم و کبودی
مقداری درد و تورم در روزهای نخست طبیعی است، اما باید بهتدریج کمتر شود.
خونریزی یا هماتوم
لکهبینی محدود ممکن است رخ دهد، اما خونریزی شدید، افزایش ناگهانی تورم یا درد ضرباندار نیازمند بررسی است.
عفونت
علائم عفونت ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- افزایش درد
- قرمزی و تورم شدید
- ترشح چرکی یا بدبو
- تب
- احساس بیماری و ضعف
این علائم باید توسط پزشک بررسی شوند.
بازشدن بخیه یا زخم
افزایش درد، خونریزی جدید، ترشح چرکی یا مشاهده فاصله میان لبههای زخم ممکن است نشانه بازشدن زخم باشد.
تنگی بیش از حد
اگر ورودی واژن بیش از اندازه تنگ شود، ممکن است فرد هنگام رابطه، معاینه یا استفاده از تامپون دچار درد شود.
اسکار دردناک
اسکار ممکن است سفت، حساس یا دردناک شود. فیزیوتراپی کف لگن، درمان اسکار یا در موارد خاص جراحی اصلاحی ممکن است بررسی شود.
عدم تقارن یا نارضایتی از نتیجه
ظاهر یا عملکرد ناحیه ممکن است دقیقاً مطابق انتظار بیمار نباشد. گفتوگوی شفاف درباره نتیجه واقعبینانه پیش از عمل اهمیت زیادی دارد.
نیاز به جراحی مجدد
در مواردی مانند تنگی بیش از حد، بازشدن زخم، اسکار دردناک یا ترمیم ناکافی ممکن است درمان تکمیلی لازم شود.
چه علائمی طبیعی و چه علائمی هشداردهندهاند؟
| علامت | ممکن است طبیعی باشد | نیازمند تماس با پزشک |
| درد خفیف تا متوسط | در روزهای نخست | درد شدید یا رو به افزایش |
| تورم و کبودی محدود | بله | تورم شدید یا یکطرفه |
| لکهبینی کم | ممکن است | خونریزی زیاد یا مداوم |
| کشیدگی محل بخیه | ممکن است | بازشدن واضح زخم |
| ترشح کم و بیبو | ممکن است | ترشح بدبو یا چرکی |
| تب | خیر | نیازمند بررسی |
| ناتوانی در دفع ادرار | خیر | ارزیابی سریع |
| نشت گاز یا مدفوع | طبیعی تلقی نمیشود | ارزیابی تخصصی |
نتیجه عمل پرینورافی چه زمانی مشخص میشود؟
در هفتههای نخست، تورم و سفتی بافت میتواند مانع ارزیابی نتیجه شود.
با کاهش تورم و ترمیم زخم، نتیجه اولیه مشخصتر خواهد شد.
نرمشدن اسکار و تثبیت نهایی بافت ممکن است چند ماه زمان ببرد.
چه عواملی بر نتیجه اثر میگذارند؟
- شدت و نوع آسیب اولیه
- کیفیت بافت
- تکنیک جراحی
- عفونت یا بازشدن زخم
- مصرف دخانیات
- یبوست و فشار مکرر
- مراقبتهای بعد از عمل
- عملکرد کف لگن
- بارداری و زایمان آینده
- انتظارات بیمار
آیا نتیجه دائمی است؟
نتیجه میتواند ماندگار باشد، اما واژه «دائمی» دقیق نیست.
افزایش سن، بارداری، زایمان، تغییر وزن، یبوست مزمن و تغییرات عضلات کف لگن ممکن است در آینده بر نتیجه اثر بگذارند.
آیا بعد از پرینورافی میتوان باردار شد؟
پرینورافی معمولاً مانع بارداری نمیشود، زیرا روی رحم، تخمدانها یا مسیر باروری انجام نمیشود.
بااینحال، بارداری و بهویژه زایمان واژینال ممکن است بافت ترمیمشده را دوباره تحت کشش قرار دهند.
افرادی که بهزودی قصد بارداری دارند بهتر است درباره زمان مناسب عمل با پزشک مشورت کنند.
آیا بعد از پرینورافی باید سزارین کرد؟
سابقه پرینورافی بهتنهایی الزاماً به معنای نیاز قطعی به سزارین نیست.
نوع زایمان آینده باید با توجه به:
- علت جراحی قبلی
- شدت آسیب پرینه
- سابقه پارگی درجه سه یا چهار
- علائم کنترل ادرار یا مدفوع
- وضعیت بارداری
- سلامت مادر و جنین
توسط متخصص زنان تعیین شود.
آیا پرینورافی را میتوان با جراحیهای دیگر همزمان انجام داد؟
در بعضی بیماران، پرینورافی ممکن است با لابیاپلاستی، واژینوپلاستی یا جراحی درمان افتادگی همزمان شود.
این تصمیم به نوع مشکلات بیمار بستگی دارد. انجام چند جراحی همزمان ممکن است مدت عمل، میزان تورم و دوره نقاهت را افزایش دهد.
پیش از عمل باید هدف و ضرورت هر جراحی جداگانه مشخص شود.
آیا روش غیرجراحی جایگزین پرینورافی وجود دارد؟
جایگزین مناسب به نوع مشکل بستگی دارد.
فیزیوتراپی کف لگن
در ضعف یا اختلال عملکرد عضلات کف لگن، فیزیوتراپی ممکن است مؤثر باشد.
اگر نقص ساختمانی قابلتوجه، اسکار بدترمیمشده یا جداشدگی عضلات وجود داشته باشد، تمرین بهتنهایی همیشه کافی نیست.
تمرینات کگل
تمرینات کگل میتوانند به تقویت عضلات کف لگن کمک کنند، اما انجام نادرست یا استفاده از آنها در بیمار دارای اسپاسم و درد عضلانی ممکن است علائم را تشدید کند.
بهتر است برنامه تمرینی پس از ارزیابی متخصص یا فیزیوتراپیست کف لگن انتخاب شود.
درمان اسکار و درد
در بعضی افراد ممکن است روشهای زیر پیش از جراحی بررسی شوند:
- فیزیوتراپی کف لگن
- درمان دستی اسکار
- درمان خشکی واژن
- روانکننده یا مرطوبکننده واژن
- درمان عفونت یا التهاب
- درمان درد عصبی یا عضلانی
لیزر و روشهای انرژیمحور
روشهای انرژیمحور جایگزین قطعی جراحی برای نقص ساختمانی واضح پرینه نیستند.
شواهد و کاربرد آنها به نوع مشکل بستگی دارد و نباید با وعده نتیجه مشابه جراحی یا بدون عارضه معرفی شوند.
هزینه عمل پرینورافی چقدر است؟
هزینه دقیق بدون معاینه قابل تعیین نیست. عوامل زیر بر هزینه تأثیر میگذارند:
- شدت و وسعت آسیب
- وجود اسکار یا ترمیم قبلی
- نوع بیحسی یا بیهوشی
- مرکز جراحی
- انجام همزمان جراحی دیگر
- آزمایشها و داروها
- تعداد جلسات پیگیری
- شهر و تعرفه مرکز درمانی
هزینه نهایی پس از معاینه و مشخصشدن نوع ترمیم اعلام میشود.
چگونه پزشک مناسب برای پرینورافی انتخاب کنیم؟
هنگام انتخاب پزشک به این موارد توجه کنید:
- تخصص مرتبط در زنان و زایمان
- تجربه در ترمیم پرینه
- بررسی دقیق علت علائم پیش از پیشنهاد جراحی
- آشنایی با اختلالات کف لگن
- توضیح تفاوت پرینورافی با جراحیهای دیگر
- بیان شفاف محدودیتها و عوارض
- ارائه مراقبت و پیگیری بعد از عمل
- پرهیز از وعده نتیجه تضمینی
پزشک مناسب باید بتواند توضیح دهد که آیا مشکل شما با جراحی، فیزیوتراپی یا درمان دیگری بهتر مدیریت میشود.
نظر پیشنهادی برای تأیید دکتر فائزه حلیمی
مهمترین مرحله پیش از عمل پرینورافی این است که مشخص شود مشکل بیمار واقعاً ناشی از نقص پرینه است یا علت دیگری مانند ضعف کف لگن، افتادگی، خشکی واژن یا اختلال عضلانی دارد.
نتیجه مناسب زمانی به دست میآید که نوع درمان پس از معاینه دقیق و بر اساس انتظار واقعبینانه بیمار انتخاب شود.
این نقلقول باید پیش از انتشار نهایی توسط دکتر فائزه حلیمی تأیید یا ویرایش شود.
سؤالات متداول
آیا عمل پرینورافی درد دارد؟
حین جراحی از بیحسی یا بیهوشی استفاده میشود. پس از عمل ممکن است درد، تورم یا کشیدگی وجود داشته باشد که معمولاً با دارو و مراقبت کنترل میشود.
بخیههای پرینورافی چه زمانی جذب میشوند؟
بیشتر بخیهها جذبی هستند، اما زمان جذب آنها به نوع نخ و روند ترمیم زخم بستگی دارد.
چند روز بعد از پرینورافی میتوان نشست؟
نشستن کوتاه ممکن است زودتر امکانپذیر باشد، اما باید از نشستن طولانی و واردکردن فشار مستقیم به محل جراحی خودداری کرد. زمان دقیق را جراح تعیین میکند.
آیا پرینورافی باعث تنگشدن واژن میشود؟
پرینورافی بیشتر روی پرینه و ورودی واژن اثر دارد و لزوماً تمام کانال واژن را تنگ نمیکند.
آیا پرینورافی بیاختیاری ادرار را درمان میکند؟
خیر، این عمل درمان استاندارد همه انواع بیاختیاری ادرار نیست. ابتدا باید نوع و علت نشت ادرار مشخص شود.
چه زمانی بعد از پرینورافی میتوان رابطه داشت؟
پس از ترمیم مناسب زخم، رفع درد و تأیید پزشک. زمان دقیق برای هر فرد متفاوت است.
آیا نتیجه پرینورافی دائمی است؟
نتیجه ممکن است ماندگار باشد، اما بارداری، زایمان، افزایش سن و وضعیت کف لگن میتوانند در آینده بر آن اثر بگذارند.
آیا بعد از پرینورافی میتوان زایمان طبیعی داشت؟
ممکن است، اما نوع زایمان باید با توجه به سابقه جراحی، وضعیت پرینه و شرایط بارداری توسط متخصص تعیین شود.
آیا پرینورافی و لابیاپلاستی یکی هستند؟
خیر. پرینورافی روی پرینه و لابیاپلاستی روی لبههای اطراف واژن انجام میشود.
اگر بخیه پرینورافی باز شود چه باید کرد؟
در صورت افزایش درد، خونریزی، ترشح بدبو، تب یا مشاهده بازشدگی زخم باید سریعاً با پزشک تماس بگیرید.
جمعبندی
عمل پرینورافی برای بازسازی پرینه آسیبدیده، اصلاح اسکار یا ترمیم ضعف بافتهای ورودی واژن انجام میشود.
این جراحی میتواند برای بیمارانی که پس از زایمان یا آسیب قبلی دچار نقص مشخص پرینه شدهاند مفید باشد، اما درمان عمومی تمام مشکلاتی مانند شلی واژن، بیاختیاری یا نارضایتی جنسی نیست.
معاینه دقیق پیش از جراحی اهمیت زیادی دارد، زیرا علائم مشابه ممکن است به افتادگی دیواره واژن، ضعف کف لگن، آسیب اسفنکتر، خشکی واژن یا مشکلات دیگری مربوط باشند.
برای بررسی وضعیت پرینه و مشخصشدن اینکه پرینورافی، فیزیوتراپی کف لگن یا روش دیگری برای شما مناسبتر است، میتوانید برای معاینه و مشاوره تخصصی با دکتر فائزه حلیمی اقدام کنید.
این مطلب با هدف افزایش آگاهی نوشته شده و جایگزین معاینه، تشخیص یا درمان توسط پزشک نیست.
در صورت درد شدید، خونریزی، تب، ترشح بدبو، بازشدن زخم یا اختلال کنترل ادرار و مدفوع با پزشک تماس بگیرید.